Het kleine licht

"Hoe maak je het verschil" Het is een vraag die vaak groot klinkt. Alsof verschil iets is wat je moet doen, plannen, organiseren. Alsof het pas telt wanneer het zichtbaar is voor velen. Maar extra in deze laatste weken van het jaar, merk ik telkens opnieuw: verschil zit zelden in het grote. Het zit in het kleine. In een hand op een schouder, net iets langer dan gebruikelijk. In een appje zonder vraag, alleen: ik dacht aan je. In een stoel die wordt bijgeschoven, ook als het gesprek ongemakkelijk is. In blijven, waar weggaan makkelijker zou zijn.

Ik zie het vaak juist daar waar het leven schuurt. Waar feestdagen niet vanzelfsprekend licht zijn, maar zwaar kunnen voelen. Waar lege stoelen luid spreken. Waar herinneringen zich aandienen zonder aankondiging. Juist daar kan een klein gebaar een lichtpuntje zijn. Geen schijnwerper. Geen oplossing. Maar genoeg om te zeggen: je hoeft dit niet alleen te dragen.

Verbinding ontstaat niet door perfecte woorden. Verbinding ontstaat wanneer we het aandurven om aanwezig te zijn. Met onze onhandigheid. Met onze twijfel. Met onze stilte. Wanneer we niet proberen te repareren, maar naast iemand gaan zitten.

En soms…

Soms ben jij degene die het lichtpuntje mag ontvangen. Dat vraagt misschien nog wel meer moed. Toestaan dat een ander iets voor jou betekent. Dat iemand jouw duisternis even mee mag dragen. Dat je niet sterk hoeft te zijn. Deze laatste donkere dagen van het jaar nodigen uit tot licht. Niet het felle, verblindende soort. Maar het zachte. Het warme. Het licht dat zegt: ik zie je.

En misschien is dat wel hoe we verschil maken. Niet door groot te zijn. Maar door klein te durven blijven.

Vanaf deze plek wens ik jou een heel fijne jaarwisseling. Bovenal wens ik je iets groters in het klein. Namelijk dat jij het licht mag zijn voor een ander of juist het licht mag ontvangen als dat op dit moment wellicht meer is wat je nodig hebt.

Bij deze stuur ik je mijn licht...

Liefs, Patty Duijn